????คันจัง????Yangyang????ฟินสุดๆ????????秧秧 Yangyang《鸣潮》wuthering_waves 鳴潮

P站: รองรับ HD: x: หยาง สายลม ปอยผมที่พลิ้วไหว ไม่ใช่ลมที่เคลื่อนไหว แต่เป็นหัวใจของฉัน ความถี่ของเธอสั่นไหว มันสั่นไหวตั้งแต่วินาทีที่ฉันตื่นขึ้นมา สามปีแล้วที่ไม่เคยหยุด รอยประทับเสียง ตรงกลางหน้าผาก สว่างไสว ฉันอยากสัมผัสมัน ไม่ใช่ด้วยมือ แต่ด้วยสายตา สัมผัสมันในทุกหน้าจอโหลดในช่วงสามปีที่ผ่านมา แถบโหลดถึง 100% แต่กลับเข้าไม่ถึงหัวใจของเธอ ความเป็นทิพย์ ปลายผมละลายหายไป ขนนก สีขาว เธอว่านั่นคือผลสะท้อนกลับ ฉันว่านั่นเป็นเพราะเธอแบกรับความถี่ของคนอื่นไว้มากเกินไป มากจนแม้แต่เส้นผมของเธอยังจดจำมันได้ เสียงร้อง แสงดาบ ขนนกสีดำ เธอได้ยืนขึ้นแล้ว ไม่ใช่จากสี่ดาวเป็นห้าดาว แต่จากในใจฉันยืนขึ้นไปนอกหน้าจอ คุณลักษณะการทำลายล้างระเบิดออก หน้าจอว่างเปล่า มอนสเตอร์ตาย และฉันก็ตายด้วย ไม่ใช่หลอดเลือดที่เหลือศูนย์ แต่เป็นจังหวะหัวใจที่โอเวอร์โหลด เธอฮัมเพลงริมทะเล ฉันจำได้ เธอจำไม่ได้ว่าฉันจำได้ ไม่เป็นไร แค่ฉันจำได้ก็พอ เพลงนั้นไม่มีเนื้อร้อง มีเพียงท่วงทำนอง ท่วงทำนองไม่มีชื่อ มีเพียงสายลม สายลมไม่มีทิศทาง มีเพียงเธอ เธอมาจากจินโจว เธอมาจากหมิงถิง เธอมาจากกองทัพเย่กุย เธอเป็นสมาชิกของถาไป๋ เธอคือคุณหนูรอง เธอคือไอคอนของเกม เธอคือผู้นำทางของฉัน เธอคือ... ไม่ใช่ เธอไม่ใช่ของฉัน เธอเป็นของตัวเธอเอง เธอคือคนที่พูดว่า "บุคลากรฝ่ายสนับสนุนต้องคิดเยอะ" แล้วแบกรับทุกอย่างไว้บนบ่าตัวเอง เธอคือคนที่ยิ้มให้ฉันแล้วบอกว่า "ค่อยๆ ไปนะ" ในขณะที่ตัวเองวิ่งเร็วกว่าใคร เธอคือคนที่เปลี่ยนจากคนที่ต้องการการปกป้อง กลายเป็นคนที่ปกป้องทุกคนได้ แต่ฉันยังอยากยืนอยู่ข้างหลังเธอ ไม่ใช่แถวหลังเหมือนเมื่อก่อน แต่ไกลออกไปอีก หลังเงาของเธอ หลังเสียงลมของเธอ หลังความถี่ของเธอ หลังหนึ่งวินาทีแห่งความเงียบหลังจากเธอร้องเพลงจบ หนึ่งวินาทีแห่งความเงียบ เพียงพอให้ฉันมีชีวิตอยู่ได้สามปี หยาง รอยประทับเสียงกลางหน้าผากของเธอคือนาฬิกาของฉัน เมื่อปลายผมของเธอพลิ้วไหว นั่นคือเข็มวินาทีของฉัน ทุกครั้งที่เธอกะพริบตา หัวใจฉันก็เต้น หากเธอไม่กะพริบตา หัวใจฉันก็ไม่เต้น ไม่เต้นก็ไม่เป็นไร การหยุดอยู่ในดวงตาของเธอ ดีกว่าการหยุดอยู่ที่ไหนก็ตาม สายลม อย่าหยุด ความถี่ อย่าขาดช่วง วิ่งต่อไปข้างหน้าเถอะ ฉันจะอยู่ข้างหลังเธอ ไม่ใช่เพื่อไล่ตาม แต่เพื่อรอคอย รอให้เธอหันกลับมา รอให้เธอร้องเพลงที่ไม่มีเนื้อร้องอีกครั้ง รอให้ปลายผมของเธอพลิ้วไหวอีกครั้ง รอให้รอยประทับเสียงของเธอสว่างขึ้นอีกครั้ง รอให้เธอพูดว่า— "ค่อยๆ ไปนะ" อืม ค่อยๆ ไปนะ ฉันยังไม่ไปไหน ฉันยังคงอยู่ในคำว่า "ค่อยๆ ไปนะ" ของเธอ และค่อยๆ ไป